Boże Narodzenie  uważane jest za święto niezwykle ważne i rodzinne.

 Stoły tradycyjnie są zastawione potrawami, już nie postnymi, jak podczas wigilii, ale na stołach króluje szynka i inne swojskie wyroby. 

Współcześnie dla wielu osób to choinka  jest najważniejszym elementem świąt Bożego Narodzenia. 

To bożonarodzeniowe drzewko – świerk, sosna lub jodła – przywędrowało na tereny Polski na przełomie XIX i XX wieku. Początkowo choinki zdobiły domy magnackie, szlacheckie i mieszczańskie, a z czasem zaczęto stawiać je w izbach wiejskich. 

W chrześcijaństwie choinka stała się symbolem rajskiego drzewa i nadzieją życia wiecznego. Niegdyś choinki przyozdabiano łańcuchami z bibuły i słomy, jabłkami, orzechami i ciastkami. Wszystkie ozdoby świąteczne miały symboliczne znaczenia. Jabłka i orzechy oznaczały zdrowie i siły witalne oraz pomoc w magii miłości. Ozdoby ze słomy znamionowały obfitość i płodność, a łańcuchy nieustanne powodzenie. Gwiazda na szczycie to odpowiednik gwiazdy betlejemskiej. Świeczki symbolizują Jezusa – „światłość świata”.

Oprac. na podstawie materiału przygotowanego przez dr Małgorzatę Dziurę z Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej oraz Kingę Kędziorę-Palińską z Muzeum Okręgowego w Sandomierzu.